Tað var í 1977 at Føroya fyrsti yrkissjónleikarbólkur var stovnaður.
Eyðun Johannessen, fyrsti føroyingur í søguni við útbúgving sum sjónleikari, saman við 4 amatørleikarum úr Havnar Sjónleikarafelag stovnaði bólkin.
Leikararnir vóru: Rosa á Rógvu, Birita Mohr, Egi Dam og Kári Øster. Bólkurin fekk navnið GRÍMA.
Eyðun Johannessen var um hetta mundið settur sum sjónleikararáðgevi av Føroya Landsstýri, - og hansara løn var fíggjarliga grundarlagið undir virkseminum hjá teimum 5 í bólkinum.
Í fyrstuni var hildið til í Sjónleikarhúsinum - men stórur dentur var eisini lagdur á at ferðast kring landið við leikum. Ferðingin er enn eitt av høvuðsendamálunum hjá Grímu. Onnur endamál vóru longu frá byrjan, at spæla barnaleikir og at seta nýskrivað føroysk handrit á pall. Limir í GRÍMU hava gjøgnum árini sjálvir skrivað leikir, sum byggja á føroyskan skaldskap og føroyska søgu. Fyrsta leikverkið, Kvæðið um Kópakonuna, kom til "á gólvinum", og hesin framferðarháttur er ofta nýttur síðani. Nevnast kunnu Tornið á Heimsins enda, Lagnuklingra og Royndin - variatiónir yvir Nólsoyar Páll.
Umstøðurnar at virka undir hava sjálvdan verið góðar - pengarnir smáir, og innivist hevur dúvað uppá vælvild frá Sjónleikarhúsinum, Norðurlandahúsinum og øðrum. Manningin hevur eisini skift gjøgnum árini, men Gríma hevur altíð onkursvegna hóra undan.
